« Terug naar Blog

Het zadel als sluitpost

6 juni 2018

Door Anne van Vugt - Zadelkompas

Auteur: Anne van Vugt - Het Zadelkompas

Het is zover, je gaat een (nieuw) paard aanschaffen! Weken, maanden, misschien wel jaren heb je er over nagedacht. Een eigen paard, of misschien een tweede (of derde! 😉) paard. Je hebt er over nagedacht hoe oud hij/zij moet zijn, of het een hij of zij moet zijn, wat hij/zij moet kunnen, wat je doel is én wat je uit wil geven. En laten we heel eerlijk zijn, niet heel zelden geven we dat budget tot het vooraf bedachte maximum, of zelfs daarboven, volledig uit. En ik oordeel niet, want ik doe zelf exact hetzelfde. Een hobby mag geld kosten zullen we maar zeggen… 

Maar dan, je hebt je nieuwe maatje gevonden. Daar staat ‘ie dan, in zijn nieuwe huis, met zijn nieuwe halster en nieuwe deken. Niet zelden wordt er dan een zadel gebruikt wat je nog had liggen van een ander paard, of wordt er ‘even snel’ een gebruikt van een stalgenoot, of een simpel zadel van internet afgeplukt. Want, we willen toch rijden, en ach het is maar tijdelijk! Een nieuw zadel past vaak niet meer in het budget, want dat, en een beetje meer, hebben we al uitgegeven aan dat prachtige nieuwe paard. Het zadel wordt in deze gevallen als sluitpost gebruikt; wat er over is van ons budget wordt besteed aan het zadel, en als het budget op is dan eh.. Ja, wat dan eigenlijk? 

Al snel beginnen de problemen, het paard is opeens niet meer zo braaf als hij was, met opzadelen wordt hij steeds narriger, en met rijden gaat het ook niet zo best. Laten we niet onderschatten hoe groot de impact van de verhuizing van zo’n paard kan zijn. Een andere omgeving, andere routines, onbekende mensen, onbekende beesten, ander voer, een compleet ander management en dan óók een ander zadel. Een zadel wat in helaas heel veel gevallen niet zo best past, want ‘het is maar tijdelijk’. Niet zelden blijft dat tijdelijke zadel echter toch langer dan verwacht, want laten we eerlijk zijn, er zijn altijd andere dingen waar je je geld aan uit kunt geven. Intussen wordt er een fysiotherapeut of misschien wel een dierenarts ingeschakeld om te zien wat het probleem is. Kosten die wellicht bespaard hadden kunnen worden als er direct serieus werd gekeken naar het zadel. 

Mijn advies is dus als volgt: gebruik een zadel nóóit als sluitpost, maar calculeer kosten in voor de aanschaf van een zadel bij het aanschaffen van een nieuw paard. Een reëel kostenplaatje hiervan is voor iedereen anders en hangt ook af van de doelen die je voor jezelf en je paard stelt. Maar onthoud, goed paardrijden kost geld en goed harnachement kost geld. Uiteindelijk is het een feit dat een paard niet gemaakt is om op te zitten en we paarden veel schade kunnen toedoen als we dit niet juist doen. Wij willen graag paardrijden, dan moeten we dat onder de best mogelijke voorwaarden doen, door de best mogelijke condities te creëren. Een goed zadel is een essentieel onderdeel hiervan!